Alfaloji Forum

Sitemize hoş geldiniz.

Ülkenin durumu kötü peki nasıl mutlu olabiliriz ?

Wolwerine

Ayın En Aktif Üyesi
Katılım
29 Haziran 2020
Mesajlar
479
Tepkime puanı
850
Şehir
İzmir
Ben de sizin gibiyim .
Yani küçücük bir odam var . Orada ders çalışıyorum . Kitap okuyorum .
Sofrada önüme ne gelirse yemeye ve aç kalmamaya çalışıyorum .
Çünkü durumlarımız o kadar iyi değil .
Ekmek aslanın ağzında .

O yüzden her zaman mutlu olmak diye bir şey olmadığını düşünüyorum .
Zenginlerde her zaman mutlu değiller .
Sonuçta hayatın iniş çıkışları var.

Ancak elimizde olan imkanlar dahilinde bir şey yapmalı , çokta salmamalıyız.
Örneğin dışarı çıkıp , arkadaş edinin .
İnsanlarla konuşun , sosyalleşin .
Dışarıda top oynayın mesela .

Durumunuz çok kötüyse sizi anlarım o zaman çalışmak zorundasınız ve bir süre mutluluğu unutmak.
Eskiden ekmeğin arasına bim de satılan acılı kebaptan bir tane koyardım .
Onu tavada ısıtırdım sonra yerdim ya da çiğ köfte yerdim her gün .
Yani o zamanlar acayip psikolojik olarak kötüydüm tabi ki.
Ama o zamanlar da geçiyor işte .

Benim durumum çok daha kötüydü .
Televizyonda istediğim kanal asla açılmazdı .
Sohbetlerde yoktum .
Önemsiz hissederdim .

Çareyi hep kız arkadaşlarımla konuşmakta veya dışarı çıkıp parkta oturup , sosyalleşmekte bulurdum .
Çünkü ablamla , annem benimle konuşmazlardı .
Derslerimi bile sormadılar , ilgilenmediler yani benimle .

Aslında çokta çirkin biriyim bence .
Ama çocuktuk işte .
Parkta oyun oynuyorduk ve böyle şeyleri çokta önemsemiyorduk .
Bahsettiğim yaş 13-14 yaş aralığındaydı .

Bizim evimizin karşısı okuldu , okulun arkası eskiydi falan ama top oynardık .
Evimizin olduğu yerlerde , tarlalar bahçeler vardı ve erik araklardık .
Şeftaliye çıkardık .
Sahile gidip yürüyüp , boş boş konuşurduk .

O zamanlar çok bilinçsizdim .
Neyse bir şekilde yuvarlandık gittik.
O zamanlar duygularım çok yoğundu ergenliğin ilk aşamaları olduğu için .
Damla diye bir kız hiç unutmam . Benden hoşlanmıştı . Bende onu sevmiştim .
Sonra ne olduysa bilmiyorum kız benden ayrıldı .
Aslında biliyorum da neyse işte.

Hayatın tokadını bir kere daha yedim işte .
Sonra sayamayacağım kadar daha ilişkim oldu .
Ama o kızı unutamıyordum nedense .
Neyse daha çok depresife bağlamadan konuya giriş yapalım .

Hayata ebedi mutluluk olduğuna inanmıyorum .
Hayatımızda her şey yerli yerinde olsaydı eğer hayatın bir anlamı kalmazdı .
Parayı da , Statüyü de ve bir çok şeyi daha elde etmenin yolu çalışmaktır .
Ben buna inanıyorum.

İnsanlar genelde ig de birin arabasını görür kendisiyle kıyaslar .
Ama ben acaba bunun için ne kadar çalıştı ?
Ne gibi zorluklardan geçti ?
Ne gibi fedakarlıklar yaptı ?
Helal olsun . Ailesi onunla gurur duyuyor olmalı . Derim .

Nice dipten gelip başarıya ulaşan insanlar var .
Onlar diğer insanlar eğlenirken mutsuzdu .
Acı gerçek bu .
Ama çalıştılar .
Şimdi onlar diğer insanlardan daha mutlular .
Hedeflerine ulaştıkları için .

Mal , mülk yalan gel birazda sen oyalan demiş Yunus Emre.
Deneyin kendinizi .
Gücünüzü sınayın .
Çok sıkılıyorsanız kavga bile edin . Stresinizi atmanıza yardımcı olur . Hıncınızı alır .

Yani arkadaşlar pekte yapabilecek bir şey yok acı içinde ne kadar mutlu olunabilir ki ?
Ufak şeylere gülümseyin .
Hayatı böyle de sevin .
Bok bile temizleseniz insanlara bunu öyle bir anlatın ki
Ulan bu adam bok temizlemekten mutlu demek ki kaka temizlemek insanı mutlu ediyor .
Diye düşünsünler.

Bu kadar şeyi neden anlattım ?
Kendinizi yalnız hissetmeyin diye .
Kendinizi depresyona sokmayın .

Güne bir başlayın . Elinizi yüzünüzü yıkayın . Dişlerinizi fırçalayın . Kahvaltıda bir krep yiyin . Herkesin yumurta alabilecek durumu vardır sanırım .
Balkonunuz varsa çıkın bir esneyin havaya bakın .
Yaşamı böyle de sevmeye çalışın .
Mutluluğu ufak şeylerde arayın .
Örneğin evde karın kası yapmaya ve yağ eritme gibi bir hedef koydunuz fotolarınızı çekiyorsunuz ve gelişim gördünüz bence mutlu olursunuz .
Hatta artık başka bir boyut almaya başladığında ig koydunuz . İnsanlar ateş falan attı . Hoşunuza gidecektir .
Hedefler koyun ufak ufak ilerleyin . Başardığınızda mutlu olursunuz .

Onun dışında bir mutlu olma yöntemim daha var .
Zaten diplerdeyseniz kimseyi takmadan yaşarsınız ve biraz da özgürsünüzdür .
Dünyayla daşşak geçebilirsiniz .
Kimseyi umursamadan istediğiniz t-shirtü giyin veya dışarıya siyah spor atletle çıkın .
Parkta esneme hareketleri yapın .
Bizim eve sahil yakındı . Sahile giderdim şort- atlet yüzerdim :D
İstersen sahilde çıplak gez aq .
Dipteysen Tyler durdenin dediği gibi daha özgürsündür .
Dipteyseniz kesinlikle yaramaz biri olun bence :)
Ama insanları da çok rahatsız etmeden :))

Şuanda ise arkadaşlar hayatım normale döndü diyebilirim .
Hayatı biraz daha ciddiye alıyorum.
Kitap listesi yaptım okuyacağım .
İçinde özgüven geliştiren kitaplar mutlulukla ilgili kitaplarda var .
Şuanda alıp henüz bitiremediğim bir kitap var . (Richard Dawkins - Gen Bencildir)
Bitince size bahsettiğim yeni kitaplarımı alacağım .
Mutlu beyin kitabını da alıp okuyacağım eğer ki farklı şeyler görürsem bir yazı daha yazarım sizin için .
Onun dışında üniversitem çok güzel falan fistan .
Daha fazla konuşmayayım eylem adamı olacağım ;)

Böyle işte dostlar umarım sıkmadan size bir mesaj verebilmişimdir :)
Hepinizin yolu açık olsun , ayağınıza taş değmesin .
Umarım daha mutlu olacağımız zamanlar yakındır .
Kendinize iyi bakın . Hoşça kalın.
 
Katılım
17 Mayıs 2020
Mesajlar
37
Tepkime puanı
31
Yaş
21
Şehir
İstanbul
Ben de sizin gibiyim .
Yani küçücük bir odam var . Orada ders çalışıyorum . Kitap okuyorum .
Sofrada önüme ne gelirse yemeye ve aç kalmamaya çalışıyorum .
Çünkü durumlarımız o kadar iyi değil .
Ekmek aslanın ağzında .

O yüzden her zaman mutlu olmak diye bir şey olmadığını düşünüyorum .
Zenginlerde her zaman mutlu değiller .
Sonuçta hayatın iniş çıkışları var.

Ancak elimizde olan imkanlar dahilinde bir şey yapmalı , çokta salmamalıyız.
Örneğin dışarı çıkıp , arkadaş edinin .
İnsanlarla konuşun , sosyalleşin .
Dışarıda top oynayın mesela .

Durumunuz çok kötüyse sizi anlarım o zaman çalışmak zorundasınız ve bir süre mutluluğu unutmak.
Eskiden ekmeğin arasına bim de satılan acılı kebaptan bir tane koyardım .
Onu tavada ısıtırdım sonra yerdim ya da çiğ köfte yerdim her gün .
Yani o zamanlar acayip psikolojik olarak kötüydüm tabi ki.
Ama o zamanlar da geçiyor işte .

Benim durumum çok daha kötüydü .
Televizyonda istediğim kanal asla açılmazdı .
Sohbetlerde yoktum .
Önemsiz hissederdim .

Çareyi hep kız arkadaşlarımla konuşmakta veya dışarı çıkıp parkta oturup , sosyalleşmekte bulurdum .
Çünkü ablamla , annem benimle konuşmazlardı .
Derslerimi bile sormadılar , ilgilenmediler yani benimle .

Aslında çokta çirkin biriyim bence .
Ama çocuktuk işte .
Parkta oyun oynuyorduk ve böyle şeyleri çokta önemsemiyorduk .
Bahsettiğim yaş 13-14 yaş aralığındaydı .

Bizim evimizin karşısı okuldu , okulun arkası eskiydi falan ama top oynardık .
Evimizin olduğu yerlerde , tarlalar bahçeler vardı ve erik araklardık .
Şeftaliye çıkardık .
Sahile gidip yürüyüp , boş boş konuşurduk .

O zamanlar çok bilinçsizdim .
Neyse bir şekilde yuvarlandık gittik.
O zamanlar duygularım çok yoğundu ergenliğin ilk aşamaları olduğu için .
Damla diye bir kız hiç unutmam . Benden hoşlanmıştı . Bende onu sevmiştim .
Sonra ne olduysa bilmiyorum kız benden ayrıldı .
Aslında biliyorum da neyse işte.

Hayatın tokadını bir kere daha yedim işte .
Sonra sayamayacağım kadar daha ilişkim oldu .
Ama o kızı unutamıyordum nedense .
Neyse daha çok depresife bağlamadan konuya giriş yapalım .

Hayata ebedi mutluluk olduğuna inanmıyorum .
Hayatımızda her şey yerli yerinde olsaydı eğer hayatın bir anlamı kalmazdı .
Parayı da , Statüyü de ve bir çok şeyi daha elde etmenin yolu çalışmaktır .
Ben buna inanıyorum.

İnsanlar genelde ig de birin arabasını görür kendisiyle kıyaslar .
Ama ben acaba bunun için ne kadar çalıştı ?
Ne gibi zorluklardan geçti ?
Ne gibi fedakarlıklar yaptı ?
Helal olsun . Ailesi onunla gurur duyuyor olmalı . Derim .

Nice dipten gelip başarıya ulaşan insanlar var .
Onlar diğer insanlar eğlenirken mutsuzdu .
Acı gerçek bu .
Ama çalıştılar .
Şimdi onlar diğer insanlardan daha mutlular .
Hedeflerine ulaştıkları için .

Mal , mülk yalan gel birazda sen oyalan demiş Yunus Emre.
Deneyin kendinizi .
Gücünüzü sınayın .
Çok sıkılıyorsanız kavga bile edin . Stresinizi atmanıza yardımcı olur . Hıncınızı alır .

Yani arkadaşlar pekte yapabilecek bir şey yok acı içinde ne kadar mutlu olunabilir ki ?
Ufak şeylere gülümseyin .
Hayatı böyle de sevin .
Bok bile temizleseniz insanlara bunu öyle bir anlatın ki
Ulan bu adam bok temizlemekten mutlu demek ki kaka temizlemek insanı mutlu ediyor .
Diye düşünsünler.

Bu kadar şeyi neden anlattım ?
Kendinizi yalnız hissetmeyin diye .
Kendinizi depresyona sokmayın .

Güne bir başlayın . Elinizi yüzünüzü yıkayın . Dişlerinizi fırçalayın . Kahvaltıda bir krep yiyin . Herkesin yumurta alabilecek durumu vardır sanırım .
Balkonunuz varsa çıkın bir esneyin havaya bakın .
Yaşamı böyle de sevmeye çalışın .
Mutluluğu ufak şeylerde arayın .
Örneğin evde karın kası yapmaya ve yağ eritme gibi bir hedef koydunuz fotolarınızı çekiyorsunuz ve gelişim gördünüz bence mutlu olursunuz .
Hatta artık başka bir boyut almaya başladığında ig koydunuz . İnsanlar ateş falan attı . Hoşunuza gidecektir .
Hedefler koyun ufak ufak ilerleyin . Başardığınızda mutlu olursunuz .

Onun dışında bir mutlu olma yöntemim daha var .
Zaten diplerdeyseniz kimseyi takmadan yaşarsınız ve biraz da özgürsünüzdür .
Dünyayla daşşak geçebilirsiniz .
Kimseyi umursamadan istediğiniz t-shirtü giyin veya dışarıya siyah spor atletle çıkın .
Parkta esneme hareketleri yapın .
Bizim eve sahil yakındı . Sahile giderdim şort- atlet yüzerdim :D
İstersen sahilde çıplak gez aq .
Dipteysen Tyler durdenin dediği gibi daha özgürsündür .
Dipteyseniz kesinlikle yaramaz biri olun bence :)
Ama insanları da çok rahatsız etmeden :))

Şuanda ise arkadaşlar hayatım normale döndü diyebilirim .
Hayatı biraz daha ciddiye alıyorum.
Kitap listesi yaptım okuyacağım .
İçinde özgüven geliştiren kitaplar mutlulukla ilgili kitaplarda var .
Şuanda alıp henüz bitiremediğim bir kitap var . (Richard Dawkins - Gen Bencildir)
Bitince size bahsettiğim yeni kitaplarımı alacağım .
Mutlu beyin kitabını da alıp okuyacağım eğer ki farklı şeyler görürsem bir yazı daha yazarım sizin için .
Onun dışında üniversitem çok güzel falan fistan .
Daha fazla konuşmayayım eylem adamı olacağım ;)

Böyle işte dostlar umarım sıkmadan size bir mesaj verebilmişimdir :)
Hepinizin yolu açık olsun , ayağınıza taş değmesin .
Umarım daha mutlu olacağımız zamanlar yakındır .
Kendinize iyi bakın . Hoşça kalın.
Bu çocuğun yazılarını beğeniyorum.
 
shape1
shape2
shape3
shape4
shape7
shape8
Üst